Geen eenduidige relatie tussen gezondheid, huwelijk en echtscheiding

Algemeen wordt aangenomen dat de ontbinding van een huwelijk nadelig is voor de gezondheid. Nog niet onderzocht was of er in dit opzicht verschillen bestaan tussen mensen van verschillende geboortecohorten en verschillende leeftijden. Dat staat centraal in het onderhavige onderzoek.

Hoewel er tussen langdurig getrouwde en langdurig gescheiden of verweduwde respondenten geen verschillen bleken ten aanzien van hun gezondheid, bleken er wel verschillen te zijn in het effect van de overgang naar echtscheiding en weduwschap op hun gezondheid. Ook of iemand op lagere of hogere leeftijd een echtscheiding of het verlies van een partner meemaakt, is van betekenis.

Uit het onderzoek kwam naar voren dat er nauwelijks verschil bestaat tussen de (zelf gerapporteerde) gezondheid van langdurig gehuwde, gescheiden of verweduwde respondenten. Ook wanneer gekeken werd naar respondenten in verschillende geboortecohorten (bijv. 1940, 1950), dan was er tussen de verschillende groepen weinig verschil te zien. Echter, gelet op het transitiemoment van gehuwd zijn naar scheiden of verweduwd raken, zijn er in dit onderzoek wel verschillen naar voren gekomen.

Zo bleek dat de transitie naar een echtscheiding nadeliger was voor respondenten uit het 1950-cohort dan voor respondenten uit het 1940-cohort. De auteur noemt hiervoor verschillende redenen. Mogelijk hebben de respondenten uit het 1950-cohort meer last gehad van de economische malaise van destijds en heeft dit het effect versterkt. Verder kwam in tegenstelling tot eerdere literatuur naar voren dat de negatieve effecten van een echtscheiding afnemen naarmate respondenten ouder worden. Het hebben van meer levenservaring (en meer voorbeelden van anderen uit de omgeving) lijkt de negatieve ervaring van een echtscheiding wat te verzachten.

In tegenstelling tot de transitie naar echtscheiding, is het zo dat het overlijden van een partner nadeliger is voor de gezondheid naarmate respondenten ouder worden. Als één van de mogelijke redenen hiervan noemt de auteur dat dergelijke rspondenten de overleden partner voorafgaand aan het overlijden intensief verzorgden, wat een aanslag op de eigen gezondheid kan hebben betekend. Onderzochte respondenten uit het 1910-cohort ervoeren het verlies van een partner nadeliger voor de gezondheid vergeleken met respondenten uit het 1920-cohort.